Opiniestuk Dr. Van Den Kieboom: dankjewel RIZIV, eindelijk werk!

Gisteren maakte het RIZIV bekend dat antidiabetica naar Hfdst IV zullen verhuizen in de (nabije) toekomst. 

In plaats van de administratie voor de huisartsen te verlichten wordt ze dus nog eens verzwaard. Kafka op zijn kop dus en huisartsen die in hun pen kruipen.

Zo ook bestuurslid van ASGB Dr. Arnout Van Den Kieboom. Hierna (klik op ‘lees meer’) vindt u de integrale tekst van zijn opiniestuk.

Ik moet eerlijk bekennen: als huisarts zat ik de laatste tijd echt met mijn vingers te draaien. Mijn agenda was véél te leeg, mijn burnout-risico veel te laag, en ik had nog veel te veel tijd om daadwerkelijk met patiënten te praten. Gelukkig heeft het RIZIV daar nu een oplossing voor gevonden!

Want binnenkort krijg ik er nog meer administratie bij voor mijn diabetespatiënten. Ozempic, Rybelsus, Mounjaro, Trulicity, Victoza en Xultophy - geneesmiddelen die voorheen heel makkelijk te verkrijgen waren voor patiënten in een zorgtraject.

Maar dat was natuurlijk veel te eenvoudig. Vanaf volgend jaar heb ik voor AL deze medicaties altijd een voorafgaande goedkeuring van de adviserende arts nodig - zelfs voor die patiënten in een zorgtraject. Want kennelijk kan je als huisarts niet vertrouwd worden om zelf te beslissen welke medicatie je voorschrijft, ook al heb je al bewezen dat je deze patiënt serieus opvolgt.

Dit komt natuurlijk bovenop de goedkeuringsprocedures die we nu al hebben voor griepvaccins voor 65-plussers en RSV-vaccins voor kinderen én volwassenen. Want blijkbaar is het ondenkbaar dat een arts zelf kan inschatten wanneer een vaccin nuttig is. We hebben immers adviserende artsen van de ziekenfondsen die vanachter hun bureau veel beter weten wat goed is voor mijn patiënten die ik al jaren ken.

Het mooiste van dit alles? Deze extra controles gaan natuurlijk niet voorkomen dat we deze medicaties voorschrijven. Want als een patiënt ze nodig heeft, heeft hij ze nodig - punt. Het enige verschil is dat ik nu eerst een formulier moet invullen, wachten op goedkeuring, en ondertussen mijn patiënt kan uitleggen waarom zijn behandeling vertraagd wordt door bureaucratie, en ik geen tijd heb voor de echte problemen van mijn patiënt.

Want laten we eerlijk zijn: waar is het bewijs van dit massale misbruik? Welke cijfers tonen aan dat huisartsen structureel deze medicaties verkeerd voorschrijven? Of is dit gewoon weer een oplossing voor een probleem dat niet bestaat?

Er bestaat trouwens een heel elegant alternatief: a posteriori controle. Simpel concept: vertrouw artsen om volgens de richtlijnen te werken, maar controleer achteraf als er twijfels zijn. Maar nee, dat zou betekenen dat we als professionals behandeld worden. Veel te riskant.

Ik vraag me oprecht af: hebben de ziekenfondsen zo weinig werk voor hun adviserende geneesheren dat we ze nu kunstmatig moeten bezighouden met al deze goedkeuringsprocedures? En tegelijkertijd: vroeger verwerkten de mutualiteiten alle papieren getuigschriften - een gigantische hoeveelheid manueel werk. Nu we verplicht digitaal factureren, zou je denken dat ze daar enorm op kunnen besparen. Maar nee, blijkbaar moeten ze hun geld toch ergens aan uitgeven en hun administratieve mallemolen draaiende houden. Dus laten we maar extra procedures bedenken - dan hebben de adviserende artsen tenminste iets omhanden, en kan de mutualiteit laten zien dat al dat personeel en die budgetten nog altijd nodig zijn. Want god verhoede dat ze zouden moeten toegeven dat digitalisering hun kosten heeft doen dalen.

Want één ding is zeker: deze maatregelen gaan de kwaliteit van zorg geen millimeter verbeteren. Ze gaan alleen zorgen dat ik nog minder tijd heb voor wat echt belangrijk is: mijn patiënten helpen beter te worden.

Maar goed, blijkbaar zat ik met te weinig stress in mijn job. Dank je wel, RIZIV, voor deze extra administratieve warmte, deze heerlijke papieren knuffel!

Dr. Arnout Van Den Kieboom