Wat gebeurt daar allemaal aan de stroom?

Het ontslag van een volledige dienst met zeven radiologen in het Antwerpse ZNA-Cadixziekenhuis heeft al heel wat ophef veroorzaakt, zowel binnen als buiten het artsenkorps.

We kunnen en willen geen commentaar geven op de inhoud van het dossier om de eenvoudige reden dat die ons niet bekend is. Het zou volstrekt ongepast zijn om het functioneren van collega’s te becommentariëren op basis van krantenartikelen.

Dat een diensthoofd, hoofdarts of directie, hetzij preëmptief, hetzij na een klacht, een dienst laat doorlichten met de bedoeling om de kwaliteit van de zorg of de efficiëntie te verbeteren, kunnen we alleen maar toejuichen. We sluiten dus a priori niet uit dat maatregelen noodzakelijk waren.

Maar de manier waarop het dossier behandeld en gecommuniceerd werd, roept toch wel vragen op. Zo werden er al verregaande maatregelen genomen nog vóór de audit volledig beëindigd is.

De managementboekjes vertellen dat men bij een crisis de communicatie best zelf in handen houdt en van in het begin open kaart speelt. Wellicht heeft men daarom gekozen voor de vlucht vooruit.

Waar we ons als syndicaat vooral aan gestoord hebben, is hoe bepaalde zaken (foutief) in de pers gegooid werden. Zo was het bericht over onterecht toegediende chemotherapie op basis van een foutief beeldvormingsprotocol klinkklare nonsens.

Het is niet te vatten dat een bestuurslid dergelijke nonsens in de pers gooit en op die manier het imago van zijn voltallige artsenkorps besmeurt. Een audit van diens functioneren is dan misschien evenzeer op zijn plaats.

Het resultaat van dit alles is dan ook navenant. De samenwerking met de betrokken artsen is definitief onmogelijk geworden, alle vertrouwen is weg.

Eerst werd er nog over een ontslag van de betrokkenen gewag gemaakt in een persbericht, maar dat werd even vlug weer tegengesproken. Men is een dading met hen aangegaan. De rekening daarvan zal allicht niet bij de directie maar bij de overige artsen terecht komen.