Reactie ASGB op De Standaard: er zijn 10 artsen nodig voor 1 premierpensioen…

In De Standaard van vandaag, 26 augustus 2024, wordt het artseninkomen afgezet tegen dat van de premier. De conclusie en de titel is dat 3.000 artsen meer dan de premier ‘verdienen’. Zie https://www.standaard.be/cnt/dmf20240825_97228156.

Al een geluk zet men het woordje verdienen tussen ‘’, want het duurt tot het laatste deel van het artikel voor men tot de kern van de zaak doordringt. Met name dat de bedragen die men voordien citeert bijlange geen nettobedragen maar zelfs ook geen brutobedragen zijn! 

De afhoudingen t.a.v. het ziekenhuis (voor een ziekenhuisactiviteit) of de kosten voor de praktijk (voor een privépraktijk) moeten er immers nog af. Gemiddeld dragen alle specialisten samen 40% van hun honorariummassa af aan het ziekenhuis, voor de medisch-technische diensten zoals klinische biologie, medische beeldvorming of dialyse loopt dat gemakkelijk op tot 80%.

Tja, daar heeft de premier geen last van natuurlijk! En dan moeten de sociale bijdragen en de belastingen nog langskomen…

Om nog te zwijgen van het feit dat de premier met een auto (met chauffeur) betaald door de Belgische staat rondrijdt. Maar vooral, kunnen we dan misschien ook eens kijken naar de andere kant van de medaille? Neem bv. het pensioen. Dat van de premier zal al gauw zo’n 13.000 euro per maand bedragen. Welnu, dat is het pensioen van minstens 10 artsen!

In de meeste ziekenhuisdiensten werkt men trouwens in associatie en is er één arts, meestal het diensthoofd, die de administratie en de facturatie op zich neemt. De geciteerde bedragen moeten dan uiteraard gedeeld worden door het aantal FTE werkzaam in de dienst. Door de concentratie van zorg worden de diensten alsmaar groter en zullen er dus ook meer en meer artsen in deze facturatiecategorie vallen.

Het moge zo wel duidelijk zijn dat de vergelijking met de premier op niks slaat en puur populistisch van aard is.

Wil dit dan zeggen dat alles is, zoals het moet? Nee, zeker niet. Natuurlijk zullen er links en rechts ‘uitwassen’ zijn, waar vragen bij gesteld kunnen worden. Wij beschikken ook niet over de belastingbrief van de zowat 50.000 artsen. 

En vooral, we weten als artsenvertegenwoordigers dat er onevenwichten zijn en dat er te weinig transparantie is. Daarom ook wordt er volop werk gemaakt van een herijking. De artsensyndicaten geven daar hun volle medewerking aan. Maar indien de beheerders bij hun eis blijven dat er later ook op het professionele gedeelte nog afhoudingen moeten mogelijk zijn, dan dreigt dit een maat voor niks te worden.

Maar de hamvraag is natuurlijk: was het nu echt nodig om de ganse artsengroep weeral eens in zijn hemd te zetten?