OPINIE Dr Creemers: quid met de huisartsgeneeskunde anno 2022 ?
Dat de geneeskunde en de huisartsgeneeskunde in het bijzonder onder druk staan tegenwoordig, is een understatement. De oorzaken zijn op verschillende fora al aangehaald, becommentarieerd en druk besproken.
In deze discussie zijn er niettemin een aantal aspecten die nogmaals onze aandacht verdienen. Minister Vandenbroucke heeft de ambitie om een New Deal te sluiten met de huisarts geneeskunde. De Werkgroep Van den Bruel – Belche werkt in een razendsnel tempo om hierover een plan van aanpak te realiseren voor de zogenaamde derde weg.
Dat plan is gebouwd op vijf pijlers.
Een betere spreiding van de huisartsen is wenselijk en noodzakelijk. Wanneer we in onze praktijk in het landelijke Lint op zoek moeten naar een collega huisarts voor een vervanging, krijgen we echter geen enkele reactie. Een toename van het aantal afstuderende huisartsen gaat dus het probleem voor de landelijke regio’s niet oplossen, indien diezelfde huisartsen liever in centrumsteden wensen te werken.
Zinloze attesten afschaffen is een mooi project. De werkgroep Kafka (huisartsen) heeft er haar tanden echter al op stukgebeten… En drie afzonderlijke dagen werkverlet zonder ziekteattest in dan nog eens alleen bedrijven van meer dan 50 werknemers, is spijtig genoeg niet meer dan een doekje voor het bloeden.
Een organisatiemodel met ondersteuning van praktijkassistentes, verpleegkundigen en in een volgende stap psychologen en diëtisten, kinesisten is een model dat zeker zal bijdragen tot een verlichting van de taken. Wie gaat echter de infrastructuur daarvoor financieren? Een grote eerstelijnspraktijk vereist immers een grote investering… en tot op heden zijn het (enkel) de wijkgezondheidscentra die daarvoor centen krijgen.
Tot slot, zullen ook de huisartsen zelf moeten beseffen dat al deze maatregelen, indien ze in budgettair krappe tijden gerealiseerd kunnen worden, hen niet ontslaan van het operationele werk. De patiënten wachten nog steeds. We mogen niet evolueren van huisartsen ‘van de wieg tot het graf’ (em. Prof. Dr. Heyrman) tot huisartsen ‘van negen tot vijf’…
Reacties
het aantal huisartsen kan worden vermeerderd door meer studenten door te laten op de toelatingsproef die extreem moeilijk is . diegenen die niet slagen , zijn zeker niet 'dom'. maar de staat hanteert het idee, hoe minder artsen, hoe minder medische consumptie. en daar wringt het schoentje...
Een structurele verandering van meer medisch werk en minder administratief werk lijkt mij - als huisarts - aan de orde: als we - zeker in de periode van de virale infecties - geen attesten meer moeten schrijven laat staan consultaties moeten doen voor patiënten die geen medische hulpvraag hebben, dan kunnen we onze tijd en energie steken in het werk waar we echt voor gestudeerd hebben: mensen helpen met echte hulpvragen. Dat zorgt voor meer tijd voor het werk waar we voor gestudeerd hebben, wat we graag doen, wat het beroep boeiend houdt zodat er ook minder artsen afhaken. Dat lijkt me een niet zo moeilijke en zelfs een besparende maatregel voor de overheid.
Reactie toevoegen