De afficheringswet: toch niet alle tarieven tegen het raam hangen, zeker?

Een wet van 27 oktober 2021 heeft een bijkomende verplichting voor artsen (en andere zorgverleners) toegevoegd aan art. 73 van de GVU-wet. Ook al dateert deze wet al van 2021, ze is nog niet in voege, want dat zal pas het geval zijn van zodra er voor de betrokken categorie van zorgverleners een officieel affichemodel ingevoerd wordt, op voorstel van het Verzekeringscomité van het RIZIV. Dat laatste is nog niet gebeurd maar op de NCAZ van maandag jl. ,27 maart 2023,  werd er wel al flink over gedebatteerd.

Vooreerst willen we even situeren wat de nieuwe verplichting precies zal inhouden:

         * infomeren over de tarieven die u aanrekent voor de voor uw discipline meest gangbare verstrekkingen

          * Opsplitsing totaalbedrag in verschillende delen, met name de verzekeringstegemoetkoming, het persoonlijk aandeel en    indien van toepassing het maximale bedrag van het gehanteerde supplement

           * De informatie moet minimaal bestaan uit een duidelijke en leesbare affichering, desgevallend eveneens via online-kanalen

ASGB/Kartel is sterk voorstander van het principe dat er meer transparantie moet komen over de tarieven en meer bepaald de supplementen die gevraagd worden. Meer nog, wij vinden al langer dat die laatste beter in centen dan in procenten zouden uitgedrukt worden.

Meer transparantie is evenwel één ding, meer administratieve rompslomp is daarentegen iets heel anders, dat kunnen we missen als kiespijn. Daarom zullen wij aandringen op de volgende punten.

            * Het mag niet de bedoeling zijn dat we als artsen een ellenlange lijst moeten opstellen (die we dan ook nog eens bij elke indexatie of tariefwijziging) moeten updaten. De wet zelf spreekt van de ‘meest gangbare’ verstrekkingen, dus dat impliceert al een beperking. En wie zou er beter over dat ‘al dan niet gangbare’ kunnen beslissen dan de artsen zelf?

              * Art. 73 van de GVU-wet bevat al langer de mogelijkheid dat de afficheringsverplichting (inzake het conventiestatuut) in bv. een ziekenhuis ‘op een gemeenschappelijke en gecentraliseerde manier’ kan gebeuren. We gaan ervan uit dat dit ook voor de nieuwe verplichting zal volstaan.

               * We stellen ook het prioritaire karakter van de ‘klassieke’ papieren affichering in vraag. Is dat nog wel van deze tijd en kan dit niet even goed via bv. een QR-code op de smartphone?

We wensen dus een pragmatische toepassing van deze wet zodat het werkbaar blijft voor de artsen en de geest – nl. transparantie voor de patiënt – bewaard blijft.